بیوگرافی هاوارد شولتز

هاوارد شولتز (Howard Schultz) کارآفرینی آمریکایی است که بیش از همه با دوره‌های فعالیتش در سِمَت‌های مدیریتی در شرکت استارباکس شناخته می‌شود.

او قبلاً مالک سیاتل سوپرسونیکس (Seattle SuperSonics) بود و در هیئت‌مدیرهٔ اسکوئر (Square) نیز عضویت داشت. در سال ۱۹۹۸، هاوارد با همکاری دن لویتان شرکتی سرمایه‌گذاری به‌نام ماورن (Maveron) نیز تأسیس کرد. مجموعهٔ فعالیت‌های این کارآفرین بزرگ او را در فهرست ثروتمندترین شهروندان آمریکا نیز قرار داد که البته، با سرمایه‌ای نزدیک به ۳ میلیارد دلار فاصلهٔ زیادی با بزرگانی همچون جف بزوس دارد.

هاوارد شولتز در دو دوره در مقام رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل استارباکس فعالیت کرد: دورهٔ اول از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۰ و دورهٔ بعدی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸. در ژوئن ۲۰۱۸، شولتز درنهایت از سِمَت ریاست هیئت‌مدیره بازنشسته شد.

هاوارد شولتز در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۳ در بروکلین نیویورک به‌دنیا آمد.

پدر او، فِرِد شولتز، سرباز بازنشستهٔ ارتش بود که بعدها به رانندگی کامیون روی آورد.

مادر هاوارد، الین نام داشت و با وجود اینکه پابه‌پای شوهرش کار می‌کرد، خانواده‌ای فقیر بودند.

آن‌ها سه فرزند داشتند و همهٔ تلاششان را می‌کردند تا آینده‌ای روشن برای آن‌ها رقم بزنند.

آن‌ها شاید هیچوقت فکر نمی‌کردند یکی از پسرانشان به کارآفرینی بزرگ در کشور آمریکا تبدیل شود.

کودکی هاوارد در مناطق فقیرنشین نیویورک و محله‌هایی گذشت که امکانات خاصی به‌جز زمین‌های بازی بسکتبال وجود نداشت. خانواده‌های ساکن در آن مناطق عموماً بسیار فقیر بودند و آیندهٔ روشنی برای کودکان آن‌ها تصور نمی‌شد. هاوارد همیشه می‌دانست شکستن تصور فقر و رسیدن به موفقیت، چه دشواری‌های خاصی برایش دارد. به‌هرحال، رؤیای ثروتمندشدن برای او قوی‌تر از هر مانعی بود.

در ۱۲ سالگی، هاوارد اولین شغل خودش را پیدا کرد.

او در ابتدا روزنامه می‌فروخت و سپس، در کافه‌ای مشغول به‌کار شد. دوران کاری او با ورود به ۱۶ سالگی دشوارتر هم شد و کارگری در فروشگاه خز و چرم، مسئولیت‌های سخت کار با چرم را نیز بر دوشش گذاشت. همین شغل‌های سخت روح هاوارد را جلا دادند و او را برای آیندهٔ درخشانش آماده کردند.

پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، هاوارد به‌عنوان مدیرفروش در شرکت زیراکس استخدام شد.

مقصد بعدی او شرکت سوئدی Hamamaplast بود که درزمینهٔ فروش لوازم‌خانگی فعالیت می‌کرد. استارباکس یکی از مشتریان شرکت سوئدی بود که آسیاب‌های قهوهٔ خود را از آن‌ها می‌خرید. هاوارد متوجه شد دستگاه‌های قهوهٔ آن‌ها را بیش از همه شرکت کوچک استارباکس می‌خرد. او تصمیم گرفت با مدیران آن شرکت دیدار کند و به‌همین‌دلیل، به شهر سیاتل سفری کرد.

در اولین دیدارش با محصولات استارباکس، هاوارد شیفتهٔ طعم عالی قهوه‌های آن فروشگاه شد. او اولین تجربهٔ خود را عالی توصیف کرد که شبیه به هیچ‌یک از قهوه‌هایی نبود که قبلاً نوشیده بود. بعدها، او دربارهٔ اولین دیدارش با استارباکس می‌گوید:

به‌محض اینکه از فروشگاه خارج شدم، با خودم زمزمه می‌کردم: عجب کسب‌وکار موفقی! عجب شهر فوق‌العاده‌ای! حتماً باید بخشی از این تجارت بزرگ باشم.

در آن سال‌ها، شرکت استارباکس در سیاتل معتبر بود و مشتریان وفاداری از آن خرید می‌کردند. یکی از دلایل اعتبار آن‌ها، آموزش هنر تهیه‌کردن قهوه به مشتریان بود. همین رویکرد و روش کاری آن‌ها، شولتز ۲۹ ساله را عاشق استارباکس کرد. او شیفتهٔ شرکت شده بود و با تماس‌های پی‌درپی با مدیر آن زمان، یعنی جری بالدوین  (Jerry Baldwin)، از او تقاضای شغل می‌کرد.

هاوارد یک روز پس از مکالمهٔ معروفش با بالدوین، به کار در استارباکس دعوت شد. شغل پیشنهادی به او مدیر بازاریابی شرکت بود؛ اما حقوقی کمتر از نصف حقوق شرکت قبلی دریافت می‌کرد. وی متوجه ظرفیت‌های فراوان آن شرکت شد و تصمیم گرفت زندگی‌اش را به‌نوعی به استارباکس گره بزند و درنهایت، او با تمام شرایط مشکل استارباکس موافقت کرد و در سال ۱۹۸۲ به سیاتل رفت.

در سال ۱۹۸۳ و سفر به میلان نقطهٔ عطفی در تاریخ فعالیت هاوارد در استارباکس بود.

او در بازگشت از سفر ایتالیا، دستورِ ساخت لته و کاپوچینو را به شرکت آورد که درآمد آن‌ها را یک سال بعد، حدوداً سه‌برابر کرد.

هاوارد شولتز برای راه‌اندازی کسب‌وکار جدیدش به ۱.۷ میلیون دلار سرمایه نیاز داشت. او بخشی از پول موردنیاز را از بنیان‌گذاران استارباکس دریافت کرد و بخشی دیگر را از بانک وام گرفت.

اولین کافی‌شاپ هاوارد در آوریل ۱۹۸۶، در سیاتل تأسیس شد.

او نام ایتالیایی Il Giornale (با تلفظ ایتالیایی ایل یورناله) را برای کافی‌شاپش برگزید.

در روز اول فعالیت، این کافی‌شاپ میزبان ۳۰۰ نفر مشتری بود.

هاوارد یک سال پس از تأسیس شرکتش باخبر شد که بنیان‌گذاران استارباکس قصد دارند تمام کسب‌وکارشان، یعنی فروشگاه‌ها و کارخانهٔ آماده‌سازی قهوه و برند را بفروشند. دلیل فروش نیز، ناتوانی در مدیریت شرکت عنوان شد که در آن زمان، به‌اندازهٔ زیادی توسعه یافته بود. آن‌ها قیمت فروش استارباکس را ۴ میلیون دلار اعلام کرده بودند.

مدیر افسانه‌ای استارباکس به‌محض باخبرشدن از تصمیم مدیران برای فروش شرکت، به‌سراغ طلب‌کاران خود رفت و وام جدیدی از آن‌ها درخواست کرد. یکی از افرادی که در آن زمان در خرید استارباکس به شولتز کمک کرد، بنیان‌گذار مایکروسافت، یعنی بیل گیتس بود.

درنهایت، مالکان استارباکس نیز مانند برادران مک‌دونالد، شرکت خود را به قیمتی درخور توجه فروختند و شولتز، تنها مالک و مدیر آن شرکت افسانه ای شد.

در سال ۱۹۸۲، شولتز با شری کرچ ازدواج کرد.

آن‌ها در مدیسون‌پارک سیاتل زندگی می‌کنند و دو فرزند دارند.

پسر آن‌ها، جوردن شولتز، نویسندهٔ ورزشی در روزنامه هافینگتون‌پست است و دختر شولتز، ادیسون، در حرفهٔ پزشکی و برنامه‌های اجتماعی بنیاد خیریهٔ نیویورک فعالیت می‌کند.